กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วที่ประเทศญี่ปุ่น มีหญิงชราผู้หนึ่งอยู่ตัวคนเดียว จึงเดียวดายด้วยความเหงา ดังนั้นเธอจึงร้องขอพระเจ้าให้ส่งลูกมาเป็นเพื่อนเธอ

วันหนึ่ง เธอพบว่ามีเด็กทารกชายอยู่หน้าประตูบ้านของเธอ

เธออุ้มเด็กน้อยผู้นั้นขึ้น และขอบคุณพระเจ้าที่ประทานลูกมาให้เธอ

เด็กชายตัวเล็กมาก ดังนั้นหญิงชราจึงตั้งชื่อเขาว่า อิซันโบชิ ซึ่งแปลว่า พระผู้สูงหนึ่งนิ้ว ในภาษาญี่ปุ่น

เมื่อ อิซันโบชิโตขึ้น เขาเติบโตเป็นคนฉลาดหลักแหลม สง่างาม และกล้าหาญ แต่กลับตัวเล็กคงเดิม

วันหนึ่ง อิซันโบชิตัดสินใจเดินทางไปโตเกียวเพื่อหางานทำ เพื่อที่เขาจะได้ช่วยเหลือแม่ผู้ชราภาพของเขา ไม่ทันที่จะคิดทบทวน เขาก็ลงเรือไปตามทางที่เขาได้เลือกแล้ว

เมื่อไปถึงโตเกียว เขาได้ยินว่ากษัตริย์กำลังเปิดรับสมัครผู้ติดตามคุ้มครอง เขาจึงไม่รีรอที่จะไปพระราชวังเพื่อเขาสมัครในตำแหน่งที่ว่า

“ข้าต้องการจ้างผู้คุ้มครองเจ้าหญิง” กษัตริย์กล่าว “ตัวเจ้าขนาดเท่าหัวแม่โป้ง จะไปสามารถปกป้องเจ้าหญิงได้อย่างไร?”

“ผมมีความสามารถเคนโด่ที่ยอดเยี่ยม” อิซันโบชิ พูดอย่างมั่นใจ “ผมสามารถหลบใต้สายคาดเอวของเจ้าหญิงและปกป้องเธอได้”

กษัตริย์จึงยอมจ้างเขา เมื่อเจ้าหญิงเห็นอิซันโบชิ เธอรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก

วันหนึ่ง มีสัตว์ประหลาดเข้ามาทำร้ายเจ้าหญิงขณะกำลังเดิน

อิซันโบชิกระโดดออกมาจากสายคาดเอวขององค์หญิงและใช้ดาบไม้ของตนเสียบเข้าที่ตาของเจ้าสัตว์ประหลาด

สัตว์ประหลาดกลืน อิซันโบชิเข้าไป อิซันโบชิชักดาบไม้ของเขาและแทงเข้าที่กระเพาะของสัตว์ประหลาดร้าย

เจ้าสัตว์ร้ายล้มลงนอนกลิ้งกับพื้นด้วยความเจ็บป่วย “ฉันจะให้ของดีแก่เจ้า” สัตว์ประหยาดให้สัญญา “ถ้าแกออกไปจากกระเพาะของข้า”

หลังจากที่อิซันโบชิกระโดดออกจากตัวสัตว์ประหลาด สัตว์ประหลาดจึงให้ค้อนทองแก่เขา

เจ้าสัตว์ประหลาดบอกอิซันโบชิว่า เมื่อใดที่เขาเหวี่ยงค้อนขณะเดียวกันก็อธิฐานไปด้วย คำขอจะกลายเป็นจริง สัตว์ประหลาดหายตัวไปเมื่อมันพูดกับเขาเสร็จ

อิซันโบชิ เหวี่ยงค้อนและพูดว่า “ฉันต้องการที่จะโตเหมือนคนปกติ”

ปาฏิหาริย์ได้เกิดขึ้น อิซันโบชิเติบโตขึ้นเป็นชายหนุ่มรูปงาม

อิซันโบชิ และ เจ้าหญิงตกหลุมรักกันและแต่งงานภายใต้ความชื่นชมยินดีของกษัตริย์

หลังจากแต่งงาน อิซันโบชิพาแม่ของเขามาอยู่ในวังด้วยกัน ทั้งคู่อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขเรื่อยมา