เช้าตรู่วันหนึ่ง ลุงชาวประมงออกหาปลา เขาขว้างแหลงไปในทะเลครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ทุกครั้งแหก็ว่างเปล่า

“ฉันจะลองขว้างครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะ ถ้าครั้งนี้ไม่ได้อะไรอีก ฉันคงต้องกลับบ้านแล้วล่ะ” เขาพูด และโยนแหออกไปอีกครั้ง

ครั้งนี้ แหที่ขว้างออกไป กลับหนักกว่าทุกครั้ง ในขณะที่เขาดึงแหขึ้น เขาก็คาดหวังว่าคงจะจับได้ปลาตัวใหญ่แน่นอน

แต่แล้วเขาก็ต้องผิดหวัง เมื่อสิ่งที่เขาเห็นเป็นแค่ขวดเล็กๆสีทองแดงเท่านั้น

ลุงชาวประมงหยิบขวดขึ้นมาเขย่าข้างหูของเขา แต่เขาก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยข้างใน

เขาจึงลองดมมัน แต่ก็ไม่ได้กลิ่นอะไรเช่นกัน

ลุงชาวประมงหยิบมีดออกมา เขามองอย่างสงสัยขณะใช้มีดเปิดฝาขวดออกมาเพื่อดูว่ามีอะไรอยู่ข้างใน

ควันสีเขียวลอยพุงออกมาจากขวด ลุงชาวประมงตกใจโยนขวดทิ้งและล้มลงด้วยความกลัว

ควันสีเขียวก่อตัวหนาขึ้นและขยายใหญ่ ค่อยๆกลายเป็นหมอกหนา เมื่อหมอกได้รวมตัวเข้าด้วยกันเป็นก้อนวัตถุอย่างหนึ่ง เขาก็ได้เห็นสิ่งมีชีวิตหน้าตาแปลกประหลาด

ลุงชาวประมงถึงกับกลัวจนพูดไม่ออก ยักษ์มโหฬารกับดวงตาสว่างจ้าปรากฏตัวต่อหน้าเขา มีปากมหึมา และแขนสามง่าม

“คุกเข่าลงซะ” ยักษ์พูดกับลุงชาวประมง “ข้าจะฆ่าเจ้า!” “คุณ..คุณคือใคร?” ชาวประมงถามด้วยเสียงที่สั่นเทา

“ข้าเคยเป็นถึงเทพเจ้า” ยักษ์กล่าว “แต่ราชาโซโลมอนกลับกักขังข้าไว้ในขวด อยู่ใต้ท้องทะเลมาตลอดห้าร้อยปีมานี้”

“ผมเป็นคนมอบอิสระให้คุณ” ลุงชาวประมงกล่าว “ทำไมคุณต้องมาทำร้ายผมด้วย”

“ไม่ต้องกังวลไป” ยักษ์พูดขึ้น “ข้าไม่ใช่ฆาตกรผู้เหี้ยมโหดหรอกนะ เลือกเอาสิว่าอยากจะตายแบบไหน และข้าจะฆ่าเจ้าตามแบบที่เจ้าต้องการ”

ในขณะที่ชาวประมงรู้ตัวว่าเขาจนตรอกแล้ว เขามองไปที่ขวด และก็นึกความคิดดีๆขึ้นมาได้

“ผมขออะไรสักอย่างได้ไหมก่อนตาย” ชาวประมงถามขึ้น หวังว่ายังไงเจ้ายักษ์ก็คงมีความเห็นใจเขาอยู่บ้าง “ผมมีคำถามที่อยากให้คุณตอบ”

“ไหนลองว่ามาสิ” ยักษ์พูด “คุณจะสาบานด้วยชีวิตรึไม่ว่าคุณออกมาจากขวดใบนี้” ชาวประมงชี้ไปที่ขวดและถาม

“ข้าขอสาบานด้วยชีวิตว่าข้าออกมาจากขวดนั้น” ยักษ์ตอบ “ผมไม่เชื่อ” ชาวประมงตอบกลับไป “ผมต้องการให้คุณพิสูจน์ให้ดู”

เพื่อพิสูจน์ตนเอง ยักษ์จึงกลายร่างตนเองกลับไปเป็นควันและลอยกลับเข้าไปในขวด ชาวประมงฉวยโอกาสนี้ ขังเจ้ายักษ์ไว้ในขวดอีกครั้ง

จากนั้น เขาจึงขว้างขวดกลับลงไปในทะเลอีกครั้ง เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องจัดการกับเจ้ายักษ์อีก