จากปัญหาที่ครอบครัวซึ่งใช้ระบบการจ้างงานโดยตรง (Direct Hiring) ประสบความยากลำบากในการยกเลิกสัญญากับผู้ดูแลผู้ย้ายถิ่นฐานที่มีทัศนคติการบริการไม่ดี สมาคมนายจ้างของไต้หวันจึงเรียกร้องเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2568 ให้รัฐบาลรีบจัดตั้ง กลไกการยกเลิกสัญญาอย่างรวดเร็วสำหรับผู้ดูแลที่ไม่เหมาะสม ข้อเรียกร้องนี้เกิดขึ้นหลังจากกรณีของนายและนางหวัง ซึ่งจ้างผู้ดูแลสำหรับมารดาที่ป่วยด้วยโรคหลอดเลือดสมองในเดือนกรกฎาคม 2568 แต่พบว่าผู้ดูแลมีทัศนคติที่ไม่ดีและละเลยการดูแล (เช่น ปล่อยให้ผู้ป่วยรอการดื่มน้ำนาน) แม้จะยื่นขอสิ้นสุดสัญญาตั้งแต่ต้นเดือนตุลาคม แต่ก็ยังไม่สามารถยุติสัญญาได้
นางหวัง นายจ้างในกรณีนี้ ชี้ให้เห็นว่าระบบปัจจุบันจัดการได้ยากในกรณีที่การประพฤติมิชอบไม่ถือเป็น "เรื่องใหญ่" หรือเมื่อหลักฐานยากต่อการรวบรวม เธอกล่าวว่าตราบใดที่ผู้ดูแลไม่ได้ก่อให้เกิด "ผลกระทบที่รุนแรง เช่น การบาดเจ็บหรือเสียชีวิตของสมาชิกในครอบครัว" พวกเขาสามารถแสดงทัศนคติที่ไม่ดีต่อผู้ป่วย หรือละเลยผู้ป่วยไว้เป็นเวลานานได้โดยไม่ถูกพิจารณาว่าละเลยหน้าที่อย่างเป็นทางการหรือละเมิดกฎหมาย จาง เหิงเหยียน นายกสมาคมนานาชาติครอบครัวและนายจ้างผู้พิการแห่งไต้หวัน วิจารณ์ว่าระบบการจ้างงานโดยตรงมีบทบาทเพียงผู้จับคู่เท่านั้น และเมื่อเกิดข้อพิพาท นายจ้างมักจะหมดหนทางในการขอความช่วยเหลือเพื่อแก้ไขปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ
กระทรวงแรงงานตอบโต้ว่า นายจ้างที่ต้องการการดูแลควรให้ความสำคัญกับการใช้ทรัพยากรการดูแลระยะยาวภายในประเทศก่อน สำหรับการจ้างผู้ย้ายถิ่นฐาน นายจ้างสามารถเลือกใช้บริการผ่านบริษัทจัดหางาน ดำเนินการเอง หรือขอความช่วยเหลือจากศูนย์จ้างงานโดยตรง ในกรณีพิพาทรายบุคคล กระทรวงแรงงานจะดำเนินการตามการวินิจฉัยของหน่วยงานกำกับดูแลแรงงานท้องถิ่น หากผู้ย้ายถิ่นฐานละเมิดพันธกรณีการดูแลตามสัญญา เช่น ตามที่กำหนดไว้ใน พระราชบัญญัติสวัสดิการผู้สูงอายุ กระทรวงแรงงานจะยกเลิกใบอนุญาตทำงานและกำหนดให้ผู้ย้ายถิ่นฐานเดินทางออกนอกประเทศตามกฎหมาย