สิลิด นกวิเศษณ์

中文 英文 越南文 泰文

กาลครั้งหนึ่ง มีชนเผาพื้นเมืองในประเทศไต้หวัน พวกเขาเรียกตนเองว่า อาตาเยา สวรรค์ได้ส่งนกวิเศษนามว่า สิลิด เพื่อมาช่วยชนเผ่าอาตาเยา

สิลิดนำของขวัญมาสามอย่าง อย่างแรกคือ กระบอกไม้ไผ่ใส่ข้าวฟ่าง

สิลิด นำเมล็ดพืชจากกระบอกไม้ไผ่ใส่ลงในหม้อ และหุงข้าวฟ่าง

ของขวัญชิ้นที่สองคือ กวางวิเศษณ์ สิลิดดึงขนจำนวนหนึ่งจากเจ้ากวาง

แล้วใส่ลงไปในหม้อ เพื่อทำซุปเนื้อกวาง

ของขวัญชิ้นที่สามเป็นสิ่งที่มหัศจรรย์อย่างยิ่ง นั้นคือตะกร้าไม้ไผ่ที่มีตากับแขนขา

เจ้าตะกร้าวิเศษณ์วิ่งเข้าไปในป่าและเริ่มเก็บผลไม้ต่างๆ

ตะกร้าถูกเติมเต็มไปด้วยผลไม้มากมายในเวลาอันรวดเร็ว ชนเผาอาตาเยาต่างยิ้มด้วยความดีใจทุกครั้งที่ตะกร้ากลับออกมาจากป่า

จากนั้นเป็นต้นมา ชนเผ่าอาตาเยาต่างก็มีซุปเนื้อกวาง ข้าวฟ่างและผลไม้มากมายไม่มีหมด

ของขวัญทั้งสามทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาสุขสบายและง่ายมาก จนพวกเขาเริ่มเฉื่อยและใช้ชีวิตอย่างไม่ใส่ใจ

พวกเขาเทกระบอกข้าวฟ่างลงหม้อจนหมด

เพราะพวกเขาคิดว่าหม้อจะสามารถหุงข้าวฟ่างได้ตลอด

แต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้น หม้อไม่สามารถผลิตข้างฟ่างได้ต่อเนื่อง

พวกเขาไม่รู้ว่าจะทำเช่นไร ด้วยความตื่นกังวลพวกเขาจึงโยนเจ้ากวางทั้งตัวลงหม้อเพื่อทำซุป

พวกเขาก็คิดเช่นกันว่าหม้อซุปจะสามารถทำซุปกวางได้ตลอด

แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น หม้อไม่ทำซุปกวางให้พวกเขา

ตะกร้าไม้ไผ่เห็นการตายของเจ้ากวาง ดังนั้นจึงหนีไปซ่อนตัว

ทันใดนั้น สิลิดปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเขา“พวกเจ้ามันขี้เกียจเกินไป” สิลิดพูด “จากนี้เป็นต้นไป พวกเจ้าต้องทำงานหนักมากขึ้นเป็นหลายเท่าเพื่อเลี้ยงตนเอง พวกเจ้าต้องทั้งเพาะปลูก ล่าสัตว์ และเก็บผลไม้

ด้วยความสำนึกผิดอย่างมาก พวกเขาไม่สามารถแก่ไขอะไรที่เกิดขึ้นแล้วได้ จึงไม่มีทางเลือก พวกเขาไถ่ที่ดินของตนเพื่อเพาะปลูก

พวกเขายังต้องเรียนการล่าและเก็บผลไม้ และนี้คือที่มาของคำเลื่องลือว่า ชนเผาอาตาเยาทำงานหนักเอาเบาสู้